พระพุทธลักษณะที่หล่อ จำลองแบบพระพระพุทธสิหิงค์ประทับอยู่บนบัว ๒ ชั้นขนาดกว้าง 17 มม. สูง 27 มม. เนื้อโลหะทองผสมแก่ทองคำ พร้อมเหรียญทรงเสมาด้านหน้าเป็นรูปพระพุทธสิหิงค์ ด้านหลังเป็นรูปพระประจำวันทั้ง ๗ วัน โลหะเนื้อทองเหลืองขนาด กว้าง 23 มม. สูง 35 มม. เดิมทีพระพิมพ์นี้จะรู้จักในนามพระสุรภีพุทธพิมพ์ ซึ่งเป็นการเข้าใจผิดกันมาโดยตลอด เนื่องจากในปี ๒๕๓๙ – ๒๕๔๐ โดยประมาณ พระเครื่องอาจารย์เทพย์ แตกออกมาจากบ้านคุณลุงบุศย์สาริกบุตร (น้องชายอาจารย์) จำนวนหนึ่ง มีพระกริ่ง เหรียญ รูปหล่อพระพุทธ ผมเองได้สอบถามเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับอาจารย์ และพระเครื่องของท่านที่สร้าง บางเรื่องก็จำได้ดี บางเรื่องก็หลงลืม พอถึงเรื่องพระพุทธหล่อเนื้อทองผสม คุณลุงก็เรียก พระสุรภี เก็บอยู่ในกล่องเดียวกับเหรียญสมเด็จโต วัดปรินายก ด้วยเหตุนี้เองหรือเปล่าไม่ทราบได้ จึงเรียก พระสุรภี และคุณลุงเองในปี ๒๕๐๐ ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุอยู่วัดปรินายก ประจวบเหมาะกับอาจารย์ได้เป็นเจ้าพิธีเทพระกริ่งวัดปรินายก ในขณะนั้นด้วยทำให้จำผิดมาตลอดลูกศิษย์อาจารย์บางท่านก็เรียกแบบนี้เช่นกัน เพราะได้พระจากคุณลุงบุศย์ไป ตัวผมเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันทั้งที่ พระประธานวัดปรินายกนาม “ พระสุรภีพุทธพิมพ์ ” นั้นเป็นพระปางมารวิชัย แต่ทำไมพระจำลองท่านจึงเป็นพระปางสมาธิ ซึงผิดกันอย่างมากไม่น่าที่จะเป็นไปได้ขนาดนั้น ซึ่งตัวอาจารย์เทพย์เองเข้มงวดในเรื่องพวกนี้เป็นอย่างมาก ลักษณะต้องถูก ไม่ผิดเพี้ยน ไม่นอกครู ตามแบบฉบับโบราณกาลสืบต่อกันมา แต่ตัวผมเองยังไม่มีข้อมูลที่แน่นหนาจะโต้แยงกับคุณลุงบุศย์ก็เรียกตามไปก่อน จนได้มาพบทายาททางวิทยาคมของอาจารย์เทพย์ท่านหนึ่ง อาจารย์วันชัย ได้กรุณาเล่าเรื่องราวเกี่ยวพระหล่อรุ่นนี้ได้ความว่า สมัยที่ยังไปเรียนวิชากับอาจารย์ท่านได้เคยถามพระเครื่องโลหะที่อาจารย์หล่อ นอกจากพระกริ่งเนื้อนวโลหะเต็มสูตรแล้ว พระโลหะเนื้ออื่นท่านเคยหล่ออะไรไว้บ้าง อาจารย์เทพย์เมตตาเล่าให้ฟังว่าเมื่อครั้งอุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดสีหไกรสร (วัดช่องลม) ได้หล่อพระพุทธสิงหิงค์เนื้อทองผสมแก่ทอง พร้อมสร้างเหรียญพระประจำวันเอาไว้จำนวนหนึ่ง ในพิธีนั้นนิมนต์พระคณาจารย์ที่เชี่ยวชาญทางวิปัสสนาธุระ ทรงพระเวทวิทยาคม หลายท่านด้วยกันมาทำการนั่งปลุกเสก นอกจากนี้ก็ยังมีพระชัยปีศูนย์กว่าเทที่วัดสุทัศน์ พระกรมแผนที่ทหารปี ๒๑ เป็นต้น จึงเป็นที่กระจ่างแล้วว่า พระพุทธปางสมาธิประทับอยู่บนบัว ๒ ชั้น เนื้อโลหะทองผสมแก่ทอง คือ พระพุทธสิงหิงค์ วัดสีหไกรสร (วัดช่องลม) ปี ๙๖ อาจารย์เทพย์ สาริกบุตร ท่านสร้างไว้